Het tijdperk van de midcore gamer is aangebroken
Wij zijn met meer
“I wish we didn’t call it Warcraft, sounds kind of intimidating”, dat zou Blizzard-veteraan hebben gezegd over de inmiddels 22 jaar oude MMO World of Warcraft. Het internet was even te klein, want hoe kon Metzen – die ooit de grote orc Thrall insprak – dat nu zeggen? De hardcore toetsenbordstrijders overspoelde de reacties op de online forums, om een strijd te voeren die ze allang hadden verloren. De era van de Midcore-gamer is namelijk allang begonnen.
“Put the WAR back in WARcraft”, “This is what you get if you let a game be run by the HR department” of “We have truly lost him” is slechts een bloemlezing van de reacties onder het interview van The Game Business met Holly Longdale en Ion Hazzikostas. De tot zelf benoemde hardcore-spelers herkennen zich niet meer in de staat van een game die ze in veel gevallen niet eens meer spelen.
Boze gamers zijn niets nieuws, maar wel een hardnekkige, vocale groep, die een eigenaarschap claimt over populaire franchises als Star Wars of dus in dit geval Warcraft, die ze niet heeft. Want als er iets blijkt uit dit interview, is het dat deze zelfverklaarde ‘echte’ gamers helemaal niet zo relevant is als ze zelf denken.
“A game for everyone is a game for no one”
Als je je eigen werkelijkheid creëert in de kelder van je ouderlijk huis, dan heb je het grote voordeel dat je quotes van anderen zonder context over het internet kunt spuien. Dat geldt ook voor de koers die Blizzard met World of Warcraft voor ogen heeft, waarin Blizzard benadrukt dat iedereen zich thuis moet kunnen voelen in World of Warcraft. Dit is een doorn in het oog van de zelfbenoemde hardcore gamers die hierbij gretig een quote aanhalen van Johan Pilestedt, president van Arrowhead Games Studios. “A game for everyone is a game for no one” is de slogan van deze studio geworden, nadat de ceo bepaalde keuzes in Helldivers 2 verdedigde.
Hier zit een kern van waarheid in, want het is vrijwel onmogelijk om een game te maken die iedereen tevreden stelt. Dat is dan ook niet wat Longdale of Hazzikostas bedoelen als ze het hebben over een World of Warcraft voor iedereen. Vrij vroeg in het interview zet Longdale uiteen dat de spelers van World of Warcraft door de jaren heen verandert zijn. Ze zijn wat ouder, hebben minder tijd en dat heeft als resultaat dat de game anders gespeeld wordt dan bij release in 2004.
De hardcore spelers kunnen roepen wat ze willen, maar de cijfers liegen niet: de meeste spelers in World of Warcraft spelen de game niet om op het hoogste niveau te raiden of de beste te zijn in de PvP-arena. De meeste spelers hebben op doordeweekse dagen een uurtje de tijd om een dungeon te doen of, met de nieuwe housing feature, een slaapkamer voor hun paladin in te richten.
De meeste spelers hebben doordeweeks een uurtje de tijd een slaapkamer voor hun paladin in te richten.
Deze spelers hebben dan misschien wat minder tijd, maar zijn niet minder trouw aan World of Warcraft. Het is een groep die volgens Longdale binnenskamers bij Blizzard liefkozend de ‘midcore’ wordt genoemd. Deze groep is belangrijker dan ooit voor de spelerbasis van World of Warcraft. Het gaat ook om een groep spelers die niet alleen groter is geworden, maar Hazzikostas benadrukt nog maar eens dat deze ook altijd heeft bestaan. Roleplay-communities vindt je misschien niet terug bovenaan in de reacties bij ragebait forumposts, maar zijn net zo goed onderdeel van de World of Warcraft-community als de top-tier raiders dat zijn.
Blauwe geiten
Dat er nu housing wordt toegevoegd en meer solo-content wordt gemaakt voor World of Warcraft is een reflectie van wat World of Warcraft nu is, maar voor een groot deel ook altijd al is geweest. De valse nostalgische voorstelling dat World of Warcraft ooit een hardcore, dark fantasy-game was, klopt simpelweg niet. De toetsenbordstrijders die dat schrijven over World of Warcraft hebben het dan over de World of Warcraft die met zijn eerste uitbreiding blauwe ruimtegeiten toevoegde als speelbaar ras.
Even los van het feit dat de game ook nog steeds moeilijke raids heeft en meerdere pvp-seizoenen per uitbreiding, is er in het geval van World of Warcraft ook nog eens een prima alternatief in de vorm van World of Warcraft Classic. Met deze gamemodus kun je zonder problemen terug kunt naar de staat van de game uit de tijd ‘dat alles nog goed was’.
Dus aan de zelfverklaarde toetsenbordstrijders zou ik het advies willen geven vooral lekker Classic te gaan spelen. Want dat is een stuk leuker dan je favoriete toxic YouTuber na te zitten praten in de comments. En mocht je je frustratie toch niet kunnen onderdrukken en weer een bijdehante, vrouwonvriendelijke opmerking willen typen, onthoud dan: Wij midcore-gamers zijn met meer.
